![]() |
||
Prof. Józef Borzyszkowski - historyk z Uniwersytetu Gdańskiego pisze, iż Kaszuby to nazwa "uformowana przez Słowian w okresie wędrówek ludów" już w V-VII wieku. Tak bowiem określano plemiona słowiańskie "z południowychbrzegów Bałtyku". Nazwa ta znana była również dużo wcześniej na Rusi i w Rzymie. Dzieje obecnego obszaru Kaszub wiążą się z dynastią książąt Pomorza Gdańskiego zwanych "dynastią kaszubską", zapoczątkowaną na przełomie X i XI wieku. Założyciel tej dynastii przyjął najprawdopodobniej chrzest w Gdańsku w 997 roku z rąk praskiego biskupa Wojciecha. Gdańsk był bardzo ważnym ośrodkiem dla Pomorza i Kaszubów. Wiadomo, że na Pomorzu od XII wieku było kilka kaszubskich (pomorskich) księstw, które jednak nigdy nie zostały zjednoczone w jeden organizm państwowy. Najbardziej znanym władcą był Świętopełk II zwany "Wielkim" - pierwszy dostrzegł zagrożenie ze strony Krzyżaków. Jego syn - Mściwoj II nie miał uprawnień do sukcesji. W 1282 roku (na mocy układu w Kępnie) swoim spadkobiercą uczynił księcia wielkopolskiego Przemysława II. Ten akt pozwolił 13 lat po śmierci Mściwoja II koronować się Przemysławowi II na rex Poloniae et dux Pomeranorum. On też zapoczątkował scalanie rozbitych ziem polskich. |
||



W XX wieku nawiązywali do rozbudowanej już wcześniej świadomości historycznej, kulturowej i językowej. Idee Floriana Ceynowy (zapoczątkowane w czasie Wiosny Ludów) podjęli u progu naszego stulecia Młodokaszubi i pismo "Zrzesz Kaszebsko". W 1920 roku znaczna część Kaszub, w tym również powiat kartuski, znalazła się w granicach niepodległej Polski. Wojsko polskie pod dowództwem gen. Józefa Hallera entuzjastycznie witano na kartuskim rynku. Niestety, Polacy z głębi kraju do Kaszubów odnosili się nieufnie i z rezerwą, zarzucali im separatyzm, a język kaszubski uznawali tylko za dialekt - często niemiecki. Co ciekawe, żaden ze starostów powiatu kartuskiego w latach 1920-39, a było ich ośmiu, nie był rodowitym Kaszubem. Ostatnia fala germanizacji ziemi kaszubskiej przypada na okres okupacji hitlerowskiej.
Dopiero po 1945 roku Kaszuby wróciły do Polski. Od 1956 roku na tych ziemiach istnieje Zrzeszenie Kaszubskie, które w latach 60-tych rozszerzyło program i nazwę na Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie. W wyniku nowego podziału administracyjnego kraju, reformy samorządowej wprowadzonej w życie w roku 1999, ziemia kaszubska została w całości włączona do województwa pomorskiego.


Kaszubskie gospodynie słyną ze znakomitej kuchni. Ulubionym daniem turystów jest śledź po kaszubsku, czyli zawijaniec z cebulką w oleju z przecierem pomidorowym, oraz śledź w śmietanie z pulkami, czyli ziemniakami w mundurkach. W tradycyjnej kuchni kaszubskiej przetrwała polewka - zupa z kartofli z przyprawami, gotowana na zsiadłym mleku, i zupa rybna - wywar z ryb i warzyw na okrasie z gęsiej siekaniny czy węgorze pieczone na węglach lub na tzw.rynkach - bez tłuszczu i soli, maczane później w gotowanej, osolonej wodzie. W niedzielę gospodynie serwują placekdrożdżowy z kruszonką. Kaszubi słyną z kolejności podawania dań - najpierw słodko, dobra kawa oraz torty i placki, a dopiero później gorące dania i wódka, na koniec - zakąski.Restauracje natomiast serwują różnorodne polewki - myśliwskie, chlebowe, żur, kwasicę oraz mięsiwa - juki myśliwskie, schab gajowego, frykas kaszubski. Dodatki to czarna jagoda, borówka, żurawiny, grzyby oraz napitki - kwasmiodowy, kwas chlebowy i napój słowiński.
![]() |
||