poniedziałek 6 lutego 2012 Bohdana, Doroty, Pawła














Rozmiar tekstu: A A A
 


Kaszuby - historia tej ziemi i jej mieszkańców nierozłącznie związana jest z dziejami Pomorza. To kraina geograficzna, etniczna i kulturowa, w której od wieków ścierały się "dwa światy" - słowiański i germański.
O prapoczątek nazw Cassubia, Kaszuby, Kaszubi spierali się językoznawcy, etnografowie i historycy. Ich etymologia sprawiała niemało problemów. Nazwa Cassubia pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie papieża Grzegorza IX w 1238 roku i oznaczała "wschodnią część państwa" na Pomorzu Zachodnim. Nie były to, oczywiście, Kaszuby w dzisiejszym układzie terytorialnym.
W XIII wieku Cassubia sięgała daleko na zachód, po dzisiejszy Białogard i Szczecinek. Pierwszą monograficzną 'Historię Kaszubów" napisał w XIX wieku dr Aleksander Majkowski, działacz kaszubski, założyciel pisma "Gryf", które utożsamiało się z hasłem "co kaszubskie to polskie". Majkowski był również lekarzem i pisarzem.Jego wydane po kaszubsku "Żece i przigode Remusa" ("Życie i przygody Remusa") są bardzo ważnym dziełem w dorobku kaszubszczyzny.
Prof. Gerard Labuda, znakomity znawca dziejów średniowiecza - mediawista, autorytet w dziedzinie tematyki pomorskiej i kaszubskiej, od lat przygotowuje monumentalną, wielotomową historię Kaszub i Kaszubów.


Prof. Józef Borzyszkowski - historyk z Uniwersytetu Gdańskiego pisze, iż Kaszuby to nazwa "uformowana przez Słowian w okresie wędrówek ludów" już w V-VII wieku. Tak bowiem określano plemiona słowiańskie "z południowychbrzegów Bałtyku". Nazwa ta znana była również dużo wcześniej na Rusi i w Rzymie.


Dzieje obecnego obszaru Kaszub wiążą się z dynastią książąt Pomorza Gdańskiego zwanych "dynastią kaszubską", zapoczątkowaną na przełomie X i XI wieku. Założyciel tej dynastii przyjął najprawdopodobniej chrzest w Gdańsku w 997 roku z rąk praskiego biskupa Wojciecha. Gdańsk był bardzo ważnym ośrodkiem dla Pomorza i Kaszubów. Wiadomo, że na Pomorzu od XII wieku było kilka kaszubskich (pomorskich) księstw, które jednak nigdy nie zostały zjednoczone w jeden organizm państwowy. Najbardziej znanym władcą był Świętopełk II zwany "Wielkim" - pierwszy dostrzegł zagrożenie ze strony Krzyżaków. Jego syn - Mściwoj II nie miał uprawnień do sukcesji. W 1282 roku (na mocy układu w Kępnie) swoim spadkobiercą uczynił księcia wielkopolskiego Przemysława II. Ten akt pozwolił 13 lat po śmierci Mściwoja II koronować się Przemysławowi II na rex Poloniae et dux Pomeranorum. On też zapoczątkował scalanie rozbitych ziem polskich.
Losy Kaszub związane są ściśle z dziejami państwa polskiego w okresie wojen polsko-krzyżackich i najazdów szwedzkich. Po 1466 roku i klęsce krzyżackiej na Pomorzu, ziemie te wróciły do Polski i pozostały przy koronie aż do pierwszegorozbioru (1772 r.).
Kaszubi jednak dalej trwali przy polskości.

 

 


W XX wieku nawiązywali do rozbudowanej już wcześniej świadomości historycznej, kulturowej i językowej. Idee Floriana Ceynowy (zapoczątkowane w czasie Wiosny Ludów) podjęli u progu naszego stulecia Młodokaszubi i pismo "Zrzesz Kaszebsko". W 1920 roku znaczna część Kaszub, w tym również powiat kartuski, znalazła się w granicach niepodległej Polski. Wojsko polskie pod dowództwem gen. Józefa Hallera entuzjastycznie witano na kartuskim rynku. Niestety, Polacy z głębi kraju do Kaszubów odnosili się nieufnie i z rezerwą, zarzucali im separatyzm, a język kaszubski uznawali tylko za dialekt - często niemiecki. Co ciekawe, żaden ze starostów powiatu kartuskiego w latach 1920-39, a było ich ośmiu, nie był rodowitym Kaszubem. Ostatnia fala germanizacji ziemi kaszubskiej przypada na okres okupacji hitlerowskiej.
Dopiero po 1945 roku Kaszuby wróciły do Polski. Od 1956 roku na tych ziemiach istnieje Zrzeszenie Kaszubskie, które w latach 60-tych rozszerzyło program i nazwę na Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie. W wyniku nowego podziału administracyjnego kraju, reformy samorządowej wprowadzonej w życie w roku 1999, ziemia kaszubska została w całości włączona do województwa pomorskiego.

 



Kaszubskie gospodynie słyną ze znakomitej kuchni. Ulubionym daniem turystów jest śledź po kaszubsku, czyli zawijaniec z cebulką w oleju z przecierem pomidorowym, oraz śledź w śmietanie z pulkami, czyli ziemniakami w mundurkach. W tradycyjnej kuchni kaszubskiej przetrwała polewka - zupa z kartofli z przyprawami, gotowana na zsiadłym mleku, i zupa rybna - wywar z ryb i warzyw na okrasie z gęsiej siekaniny czy węgorze pieczone na węglach lub na tzw.rynkach - bez tłuszczu i soli, maczane później w gotowanej, osolonej wodzie. W niedzielę gospodynie serwują placekdrożdżowy z kruszonką. Kaszubi słyną z kolejności podawania dań - najpierw słodko, dobra kawa oraz torty i placki, a dopiero później gorące dania i wódka, na koniec - zakąski.Restauracje natomiast serwują różnorodne polewki - myśliwskie, chlebowe, żur, kwasicę oraz mięsiwa - juki myśliwskie, schab gajowego, frykas kaszubski. Dodatki to czarna jagoda, borówka, żurawiny, grzyby oraz napitki - kwasmiodowy, kwas chlebowy i napój słowiński.

 

     
Ostatnia modyfikacja: Marcin Zieliński (2010-02-09 08:45)
Wersja dla niedowidzących


Wyszukaj


Kaledarz imprez















Copyright © MBS Systems 2008-2010r. Wszelkie prawa zastrzeżone.