Blisko 20 tys. ludzi mieszka w gminie Żukowo, a miasto należy do najmłodszych (prawa miejskie uzyskało w 1989 r.) nie tylko w województwie pomorskim. Z Gdańska do Żukowa jest zaledwie 19 km,a z Kartuz 12 km. Przez miasto przebiegają główne szlaki komunikacyjne Pojezierza Kaszubskiego.
Powierzchnia gminy sięga nieomal 164 km kw, a jej obszar obejmuje 18 sołectw.

Atrakcją architektoniczną i turystyczną Żukowa jest zespół poklasztorny.
Historia miasta wiąże się z czasami księcia Mściwoja I, który na początku XIII wieku sprowadził tu zakon norbertanek. Pierwsze zakonnice osiedliły się w miejscowości Stołpie, a w kilkanaście lat później wzniosły konwent w Żukowie. Trzy zakonnice Mirosława, Salomea i Witosława były siostrami księcia Świętopełka II. Tutaj powstała szkoła dla córek szlachty i patrycjatu gdańskiego, a w XIV wieku norbertanki otworzyły też szkołę dla chłopców.

Hafty kaszubskie, które wywodzą się z żukowskiego klasztoru norbertanek, są słynne nie tylko na Pomorzu.
W Żukowie, oprócz klasztoru, zachowała się wozownia i plebania z XIX wieku. W kościele oglądać można cenne zabytki, w tym ołtarz antwerpski (początek XVI wieku) i ołtarz główny z obrazem Wniebowstąpienia Najświętszej Maryi Panny (XVII wiek). Warto zobaczyć tryptyk z 1550 roku z portretem Mściwoja I i jego żony Zwinisławy.
Drugi kościół w Żukowie (u wylotu drogi do Gdańska) datowany jest na rok 1325 i urzeka barokowym wyposażeniem.

Hafty kaszubskie (Żukowo i gmina jest pomorskim centrum haftu) oraz zbiory diecezjalne (zgromadzone w Muzeum Diecezjalnym)
przynoszą sławę miastu i gminie. Okolice Żukowa są niezwykle atrakcyjne turystycznie. W kierunku
Babiego Dołu rozpoczyna się urokliwy rezerwat Jaru Raduni.